ตอนที่แล้วก็ได้บอกรายละเอียดกันไปอย่างคร่าวๆกันแล้ว ก็หวังว่าคงจะเป็นประโยชน์บ้างสำหรับน้องใหม่ที่คิดอยากจะไปหาประสบการณ์ อย่าลืมนะว่าเตรียมการณ์ดีมีชัยไปกว่าครึ่ง บอกได้เลยว่าต่อให้อ่านจบทุกตอนที่ผมได้นำเสนอไปก็ใช่ว่าเราจะรู้อะไรไปหมดซะทุกอย่าง เพราะรายละเอียดมันมีเยอะมาก แต่อย่างน้อยเราก็พอได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไรบ้างละวะ วันนี้จะขอรวบรัดตัดตอนนะว่าเราทำการณ์สมัครผ่านแล้วและกำลังจะเดินทาง เรื่องไปทำ VISA, PASSPORT และการตรวจสุขภาพจะไม่ขอพูดถึงนะ ตรงจุดนั้นผมคิดว่าทุกคนคงพอจะผ่านไปได้ด้วยดี มาพูดถึงเรื่องสำคัญที่ไม่ควรมองข้ามสำหรับคนที่กำลังจะไปทำงานเรือ มาว่าด้วยการเตรียมกระเป๋าเดินทางกันดีกว่า
1.เสื้อผ้าส่วนตัว ไม่ต้องขนตู้เสื้อผ้าไปหรอกเอาไปแค่ไม่กี่ชุดก็พอ เพราะว่าเราก็ไม่ค่อยจะมีเวลาแต่งหล่อกันซักเท่าไหร่หรอก และที่สำคัญพอมีตังหน่อยก็อยากจะซื้อใหม่กันทั้งนั้นนะแหละ อย่าเอาไปเยอะ แต่ให้เน้นที่ชุดชั้นในและถุงเท้า ไม่ว่าชายหรือหญิง โหลหรือ2โหลถือว่าเป็นเรื่องปรกติครับ โดยเฉพาะผู้หญิงเตรียมถุงน่องไปอย่างน้อยก็ 2-3 โหล แต่ถ้าคิดว่าตัวเองสูงโปร่งร่างนางแบบฝรั่งก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าหุ่นมาตรฐานหญิงไทยก็เตรียมไปได้เลย เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน ทำไมต้องเอาไปเยอะนักตั้ง 2-3โหล เหตุผลมีอยู่ง่ายๆดังนี้ครับ โดยปรกติมนุษย์เราน่าจะใส่ชุดชั้นในวันละ1-2ชุด[โดยเฉพาะถ้าอยู่แถวCARIBBEAN]ร้อนมากๆครับ และก็อีกนะแหละโดยปรกติแล้วมนุษย์จะไม่ค่อยขยันหรือชอบที่จะซักผ้าซักเท่าไหร่ แค่สองเหตุผลนี้คิดว่าก็น่าจะเพียงพอนะครับ ต่อให้อีกนิดนึงถึงแม้ว่าจะมีใครที่ไม่ค่อยปรกติคือใส่ชั้นในได้หลายวันต่อชุด หรือขยันซักผ้าก็ตาม ความเป็นจริงก็คือว่าเราไม่ค่อยจะมีเวลาว่างมากขนาดนั้นหรอก หรือว่าบางทีเราว่างแต่ไอ้เครื่องซักผ้าเจ้ากรรมมันก็อาจจะไม่ว่างเสมอไปหรอก เตรียมไปเหอะ ส่วนเรื่องของรองเท้าก็แล้วแต่ลักษณะงานที่คุณทำ ก็อีกนะแหละรองเท้าดีๆ ถูกๆ ที่โน่นเยอะแยะ
2.เครื่องใช้ส่วนตัว คงไม่ต้องบอกในรายละเอียดนะว่ามีอะไรบ้างก็ของใช้ที่เราต้องใช้ตั้งแต่ตื่นนอนจนเราเข้านอนนะแหละ ขอแนะนำว่าอันนี้ไม่ต้องเอาไปเยอะ [มันหนัก] เตรียมไปอย่างละ1ชิ้นก็พอ และไม่ต้องเอาขนาดใหญ่มาก ขนาดกลางๆ ก็น่าจะพอกะให้อยู่ได้ประมาณ1-2 เดือนก็พอเพราะว่าของใช้พวกนี้หาซื้อที่โน่นตอนไหนก็ได้และราคาก็พอๆกันกับซื้อที่นี่แล้วเราจะหิ้วไปให้มันหนักทำไมล่ะ
3.ยาสามัญประจำตัว อันนี้สำหรับใครที่คิดว่าตัวเองมีความจำเป็นต้องใช้ยาอยู่พอสมควรหรือรู้ตัวว่าตัวเองต้องใช้ยาอะไร แนะนำให้เตรียมไปด้วยเพราะยาที่โน้นกับยาที่บ้านเราต่างกันมาก อันนี้ฟังเขาว่ามาเพราะว่าตัวผมเองยังไม่เคยใช้ยาเลย สำหรับผู้หญิงที่มีแฟนไปทำงานด้วยกันเตรียมยาคุมไปด้วยก็ดี เพราะว่ายาคุมที่เมืองนอกถ้าไม่มีใบสั่งยาจะไม่ขายให้ หรือถ้าจะไปขอเอาบนเรือก็มีแต่กว่าจะได้ก็ต้องตรวจสุขภาพกันอีกยก ไม่รู้ว่าอะไรกันนักหนากะอีแค่ยาคุม บ้านเราเด็กป.4 ก็ยังกินได้แล้วไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย
4.หนังสือไทย หนังไทย เพลงไทย ตลกไทย ขอแนะนำว่าให้หาติดตัวไปบ้างก็ดีตอนนี้อาจจะยังไม่ค่อยเห็นความสำคัญหรอกอยู่ไปซักพักแล้วจะรู้สึก
5.DICTIONARY จำเป็นมากหรือใครคิดว่าเก่งแล้วพอตัวแล้วคุณกำลังคิดผิดอย่างใหญ่หลวง แต่ก็ยังกลับตัวทันนะ ผมก็ทำงานโรงแรมมา9 ปี และก็มาทำงานเรือที่ต้องใช้ภาษา ENGLISH เป็นหลัก และผมก็สอนงานฝรั่งมาไม่รู้ว่ากี่รุ่นต่อกี่รุ่น ผมก็ยังคิดว่ามันจำเป็นเลยคุณจะเชี่อผมหรือเปล่าว่าไม่มีใครหรอกที่รู้คำศัพท์ทุกตัวแม้แต่ฝรั่งเองก็เถอะ ถามจริงๆว่ารู้จักความหมายของภาษาไทยทุกตัวหรือเปล่า แนะนำว่าถ้ามีเงินหน่อยให้ซื้อ Smart Talking Dict เพราะเราสามารถเรียนรู้ และฟังการออกเสียงได้ดีเลยทีเดียว แต่ถ้างบน้อยก็ยังงัยก็ได้ขอให้มีไปอุ่นใจแน่นอน
6.อาหารแห้ง น้ำพริก น้ำปลา มาม่า อันนี้เป็นส่วนสำคัญมาก ขาดตรงนี้ไปชีวิตของคุณจะขาดรสชาดไปในทันที ตรงนี้อยากจะบอกว่าสำคัญมากกว่าเสื้อผ้าอีก เพราะอาหารที่โน่นมันไม่ชวนให้รับทานเอาเสียเลย มันก็เลยต้องเตรียมของพวกนี้ไป แต่ก็ขอเตือนนิดนึงว่าอาหารที่สามารถนำไปได้ควรซื้อที่มีหีบห่อมิดชิดน่าจะดีกว่าทำเองห่อเอง เพราะว่าถ้าบังเอิญว่าเราโชคดีโดนค้นกระเป๋า ไอ้พวกhand made ใส่ถุงพลาสติกทั้งหลายโดนปรับมานักต่อนักแล้ว มันไม่คุ้มกันหรอก เอาละวันนี้ก็พอหอมปากหอมคอเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาเล่าให้ฟังใหม่ก็แล้วกัน
Saturday, October 3, 2009
Friday, October 2, 2009
เตรียมความพร้อมก่อนลงเรือ
ในส่วนนี้จะขอพูดจากประสปการณ์จริง และความรู้สึกจริงที่เกิดขึ้น หลายๆคนที่ไปทำงานมาไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปเจออะไรมา และที่สำคัญไม่รู้ว่าเขาทำตัวอย่างไร เขาถึงเจออย่างนั้น ก่อนที่เราจะกระโดดขึ้นเรือ มาเตรียมความพร้อมก่อนดีกว่า งานเรือนั้นจะว่าไปแล้วมีมากมายหลายบริษัท แต่ที่ค่อนข้างจะใหญ่และดูน่าเชื่อถือหน่อยที่คนไทยไปทำกันเยอะที่สุดรวมถึงตัวผมเองด้วย ก็มีอยู่ 2 บริษัท
1.JIM BOWMAN .สุขุมวิท 31 tel 02-2589693
2.CTI BANGKOKซอย หลังสวน tel 02-6520205-6
e-mail thailand@cti-usa.com
thailand@ctibangkok.com
jim bowman นั้นจะส่งเฉพาะ princess cruises ส่วน cti bangkok จะส่งไปค่อนข้างจะหลายบริษัท เท่าที่รู้มาก็เช่น carnival, disney, costa ,oceana, island cruise lines ยังไม่ต้องสงสัยว่าแล้วจะไปบริษัทไหนดีละ ก็ลองอ่านต่อให้จบซิ ก็กำลังจะเล่าให้ฟังอยู่นี่แหละ ดูตามไปที่ละข้อๆเลยก็แล้วกัน
ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ครั้งแรก
1. JIM BOWMAN โดยประมาณ ณ ปัจจุบันน่าจะอยู่ที่ประมาณ 58,000บาท ขาดหรือเหลือก็ไม่น่าจะเกินกว่านี้
2. CTI BANGKOK โดยประมาณ ณ ปัจจุบันน่าจะอยู่ที่ประมาณ 80,000 บาท อันนี้คือราคาที่ฟังมาเดี๋ยวจะ update ให้อีกที่ก็แล้วกัน
ระยะสัญญาจ้าง
1. JIM BOWMAN ส่วนใหญ่ที่อยู่ๆ มาประมาณ 8-10 เดือน แต่ในสัญญาจ้างจะระบุว่า10 เดือน
2. CTI BANGKOK ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ประมาณ 4-7 เดือน แล้วแต่ตำแหน่ง
นี่คือสองข้อหลักๆเลยที่ค่อนข้างจะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด เอ้อเกือบลืมบอกไปได้ข่าวมาแว่วๆ ว่าของทาง CTI BANGKOK เราต้องจ่ายตั๋วเครืองบินเองด้วยนะ จะบอกให้
รายได้บนเรือ[อาจแตกต่างกันที่ตำแหน่งและความสามารถ HOW]
ตรงนี้จะขอพูดรวมกันเพราะว่าเรืองรายได้เป็นอะไรที่ไม่มีกฏตายตัว แต่ก็จะมี่รายได้ขั้นต่ำที่เราควรจะได้ รายได้หลักของเราเลยจะมาจาก 3 ช่องทาง
1.เงินเดือน ซึ่งน้อยนิดมาก อาจจะ 50$ 100$ 356$ 504$ แล้วแต่ตำแหน่งแต่ตำแหน่งที่เราไปใหม่ๆ น่าจะอยู่ที่ 50$
2. ค่าคอมมิชชั่น หรือทิป ภาษาเรือจะเรียกว่า GRATUITIES อันนี้จะเป็นเงินที่ลูกค้า[PASSENGER]ถูกบังคับให้จ่ายส่วนจะมากจะน้อยก็แล้วแต่แผนก และก็แล้วแต่บริษัทแต่ส่วนใหญ่จะอยู่ที่10-15%
3. ทิปที่ได้จากการที่ลูกค้าชอบใจการบริการของเรา ส่วนเรื่องทิปตรงนี้ ก็แล้วแต่แผนกอีกนะแหละบางก็ทิปแบ่ง บ้างก็ทิปรวม บางที่ก็มีทิป.อมด้วย[มันมีทุกที่นะแหละไม่ต้องไปคิดมาก]
เอาละทีนี้เราก็คงพอจะรู้อะไรบ้างนิดหน่อยแล้วละนะ ยังมีอะไรอีกเยอะแยะต่อไปมาดูกันดีกว่าว่าแล้วเราต้องมีคุณสมบัติอย่างไรละถึงจะสามารถไปทำงานเรือได้ เริ่มต้นง่ายๆเลยนะ
1.เคยทำงานโรงแรมมาก่อนบ้าง เพราะว่าเรือที่เราพุดถึงอยู่นี่มันก็คือโรงแรมลอยน้ำดีๆ นี่เอง
2.พูดภาษา ENGLISH ได้ ขอเน้นนะว่า ต้องพูดได้อย่างน้อยที่สุดก็คือการสื่อสารเบื้องต้น ผมเห็นหลายคนมากที่ไปถึงเรือแล้วแต่ว่าเขาแถบจะฟังอะไรไม่รู้เรื่องเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าไปได้งัย เรื่องนี้สำคัญมากเดี๋ยวจะเน้นให้เห็นอีกทีว่าสำคัญแค่ใหน แต่ขอย้ำว่าสำคัญมาก
3.เตรียมสภาพร่างกายให้พร้อมก่อนที่คิดจะไปทำงาน ถ้ายังอยู่ในช่วงรักษาตัว หรือพักฟื้นไม่แนะนำอย่างเด็ดขาด ร่างกายต้องฟิต และพร้อมงานน่ะหนักแน่นอนแต่ยังงัยมันก็ไม่เหมือนแบกข้าวสาร หรือไถนาแทนควายหรอก
4.เตรียมใจยอมรับสิ่งแปลกใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้น ตรงนี้สำคัญมาก ชีวิตของคุณจะเปลียนจากหน้ามือเป็นหลังทีนเลยก็ว่าได้ เริ่มตั้งแต่สถานที่ใหม่ที่ไม่ใช้บ้านทรายทอง เพื่อนร่วมงานใหม่ที่พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่อง[เพราะว่าเรายังฟังมันไม่รู้เรื่อง] อาหารที่แปลกใหม่ดูดี แต่รสชาตหมาไม่รัปทาน[อันนี้เรื่องจริง] สังคมใหม่ๆ วัฒนธรรมใหม่ๆ งานใหม่ และก็อาจจะเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่สำหรับใครบางคนเลยก็ว่าได้
ยัง ยังไม่หมดแต่ง่วงแล้ว เดี๋ยวเจอกันใหม่
1.JIM BOWMAN .สุขุมวิท 31 tel 02-2589693
2.CTI BANGKOKซอย หลังสวน tel 02-6520205-6
e-mail thailand@cti-usa.com
thailand@ctibangkok.com
jim bowman นั้นจะส่งเฉพาะ princess cruises ส่วน cti bangkok จะส่งไปค่อนข้างจะหลายบริษัท เท่าที่รู้มาก็เช่น carnival, disney, costa ,oceana, island cruise lines ยังไม่ต้องสงสัยว่าแล้วจะไปบริษัทไหนดีละ ก็ลองอ่านต่อให้จบซิ ก็กำลังจะเล่าให้ฟังอยู่นี่แหละ ดูตามไปที่ละข้อๆเลยก็แล้วกัน
ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ครั้งแรก
1. JIM BOWMAN โดยประมาณ ณ ปัจจุบันน่าจะอยู่ที่ประมาณ 58,000บาท ขาดหรือเหลือก็ไม่น่าจะเกินกว่านี้
2. CTI BANGKOK โดยประมาณ ณ ปัจจุบันน่าจะอยู่ที่ประมาณ 80,000 บาท อันนี้คือราคาที่ฟังมาเดี๋ยวจะ update ให้อีกที่ก็แล้วกัน
ระยะสัญญาจ้าง
1. JIM BOWMAN ส่วนใหญ่ที่อยู่ๆ มาประมาณ 8-10 เดือน แต่ในสัญญาจ้างจะระบุว่า10 เดือน
2. CTI BANGKOK ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ประมาณ 4-7 เดือน แล้วแต่ตำแหน่ง
นี่คือสองข้อหลักๆเลยที่ค่อนข้างจะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด เอ้อเกือบลืมบอกไปได้ข่าวมาแว่วๆ ว่าของทาง CTI BANGKOK เราต้องจ่ายตั๋วเครืองบินเองด้วยนะ จะบอกให้
รายได้บนเรือ[อาจแตกต่างกันที่ตำแหน่งและความสามารถ HOW]
ตรงนี้จะขอพูดรวมกันเพราะว่าเรืองรายได้เป็นอะไรที่ไม่มีกฏตายตัว แต่ก็จะมี่รายได้ขั้นต่ำที่เราควรจะได้ รายได้หลักของเราเลยจะมาจาก 3 ช่องทาง
1.เงินเดือน ซึ่งน้อยนิดมาก อาจจะ 50$ 100$ 356$ 504$ แล้วแต่ตำแหน่งแต่ตำแหน่งที่เราไปใหม่ๆ น่าจะอยู่ที่ 50$
2. ค่าคอมมิชชั่น หรือทิป ภาษาเรือจะเรียกว่า GRATUITIES อันนี้จะเป็นเงินที่ลูกค้า[PASSENGER]ถูกบังคับให้จ่ายส่วนจะมากจะน้อยก็แล้วแต่แผนก และก็แล้วแต่บริษัทแต่ส่วนใหญ่จะอยู่ที่10-15%
3. ทิปที่ได้จากการที่ลูกค้าชอบใจการบริการของเรา ส่วนเรื่องทิปตรงนี้ ก็แล้วแต่แผนกอีกนะแหละบางก็ทิปแบ่ง บ้างก็ทิปรวม บางที่ก็มีทิป.อมด้วย[มันมีทุกที่นะแหละไม่ต้องไปคิดมาก]
เอาละทีนี้เราก็คงพอจะรู้อะไรบ้างนิดหน่อยแล้วละนะ ยังมีอะไรอีกเยอะแยะต่อไปมาดูกันดีกว่าว่าแล้วเราต้องมีคุณสมบัติอย่างไรละถึงจะสามารถไปทำงานเรือได้ เริ่มต้นง่ายๆเลยนะ
1.เคยทำงานโรงแรมมาก่อนบ้าง เพราะว่าเรือที่เราพุดถึงอยู่นี่มันก็คือโรงแรมลอยน้ำดีๆ นี่เอง
2.พูดภาษา ENGLISH ได้ ขอเน้นนะว่า ต้องพูดได้อย่างน้อยที่สุดก็คือการสื่อสารเบื้องต้น ผมเห็นหลายคนมากที่ไปถึงเรือแล้วแต่ว่าเขาแถบจะฟังอะไรไม่รู้เรื่องเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าไปได้งัย เรื่องนี้สำคัญมากเดี๋ยวจะเน้นให้เห็นอีกทีว่าสำคัญแค่ใหน แต่ขอย้ำว่าสำคัญมาก
3.เตรียมสภาพร่างกายให้พร้อมก่อนที่คิดจะไปทำงาน ถ้ายังอยู่ในช่วงรักษาตัว หรือพักฟื้นไม่แนะนำอย่างเด็ดขาด ร่างกายต้องฟิต และพร้อมงานน่ะหนักแน่นอนแต่ยังงัยมันก็ไม่เหมือนแบกข้าวสาร หรือไถนาแทนควายหรอก
4.เตรียมใจยอมรับสิ่งแปลกใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้น ตรงนี้สำคัญมาก ชีวิตของคุณจะเปลียนจากหน้ามือเป็นหลังทีนเลยก็ว่าได้ เริ่มตั้งแต่สถานที่ใหม่ที่ไม่ใช้บ้านทรายทอง เพื่อนร่วมงานใหม่ที่พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่อง[เพราะว่าเรายังฟังมันไม่รู้เรื่อง] อาหารที่แปลกใหม่ดูดี แต่รสชาตหมาไม่รัปทาน[อันนี้เรื่องจริง] สังคมใหม่ๆ วัฒนธรรมใหม่ๆ งานใหม่ และก็อาจจะเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่สำหรับใครบางคนเลยก็ว่าได้
ยัง ยังไม่หมดแต่ง่วงแล้ว เดี๋ยวเจอกันใหม่
Wednesday, September 30, 2009
ทำมาหากินที่เมืองไทย
ก็ขอสวัสดีกันอีกครั้งนึงนะครับ หลังจากที่ห่างหายไปซะนาน ก็ไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ ก็แค่ทำมาหาเลี้ยงตัวให้อยู่รอดไปวันๆ ครับก็ใครจะไปคาดคิดล่ะครับว่า บาร์ซุป[bar supervisor] ที่เคยทำงานได้เงินเดือนละเป็นแสน จะมาทำงานที่แทบจะไม่เห็นเงิน ครับก็ชีวิ่ตคนเรามันก็อย่างนี้แหละครับ เอาแน่อะไรไม่ได้หรอกครับ วันนี้มีพรุ่งนี้จน วันนี้อยู่พรุ่งนี้ตาย ใครจะไปรู้ ครับผมยอมทิ้งตำแหน่งและก็รายได้ตรงนั้นมา เพื่อนๆที่ทำงานเรือด้วยกันก็คงจะรู้นะว่ารายได้และหน้าที่ผมเป็นอย่างไร แต่ช่างมันเถอะมันผ่านมาแล้ว ตอนนี้ผมก็อยู่ที่เมืองไทย ทำมาหากินไปตามเรื่อง ถามว่าพออยู่ได้ไหมก็พออยู่ได้ ส่วนรายได้จะให้ได้เป็นกอบเป็นกำเหมือนที่เคยได้มันก็คงไม่ใช่ แต่ผมก็มีความสุข และชีวิตของผมก็เป็นอิสระมากด้วย ถามจริงๆเถอะถ้าเลือกได้อยากจะไปทำงานเรือกันซักกี่เท่าไหร่กัน แล้วโอกาสที่ว่านี่มันอยู่ที่ตรงไหนกันละ เดี๋ยวจะบอกให้ในตอนต่อไป ขอตัวไปทำงานก่อนก็แล้วกันแบบว่า งานเข้า
Subscribe to:
Posts (Atom)